Μια επικείμενη τουριστική αναγνωριστική αποστολή στο νησί μας στέκεται εκ νέου αφορμή να αναδειχθεί η χαοτική και παιδαριώδης διαχείριση του τουριστικού μας προϊόντος. Με έντονο το στοιχείο της προσωπικής προβολής και παντελή έλλειψη του βασικού συστατικού μιας σοβαρής τουριστικής πρόϋποθεσης: της συνεργασίας.
Λίγες μέρες πριν βρέθηκα, ως προσκυνητής, στο Άγιο Όρος. Εκεί είχα τη δυνατότητα να επαναλάβω τη διαπίστωση πόσο καταλυτικό ρόλο διαδραματίζει το θρησκευτικό συναίσθημα στον άξονα προτεραιοτήτων της επιλογής των Ανατολικών επισκεπτών σε μια χώρα. Δείτε τώρα πως δρούμε εμείς.
Πριν ένα χρόνο ο Ιδιωτικός Φορέας Τουρισμού εκπόνησε ένα πενθήμερο πρόγραμμα επίσκεψης στο νησί με αιχμή του δόρατος τον προσκυνηματικό χαρακτήρα του. Το έδεσε, ταυτόχρονα, με πολλά άλλα χαρακτηριστικά του νησιού.
Ο Δήμος Χίου, δια του αρμοδίου αντιδημάρχου του, αποφάσισε, παρά τις δυσκολίες στην προσβασιμότητα, να κάνει κινήσεις ανοίγματος ορισμένων αγορών από τις λεγόμενες Ανατολικές χώρες, μεταξύ των οποίων και η Σερβία. Είχα ρωτήσει τότε στενό συνεργάτη του κ. Χρηστάκη αν αξιοποιούν στην προσπάθεια αυτή την ετοιμοπαράδοτη δουλειά του Φορέα Τουρισμού. Η απάντηση δεν με εξέπλησε. “Πες τους να μας τη στείλουν”. Λες και ζούσαν σε ένα δικό τους απομονωμένο κόσμο. Έναν κόσμο με χαρακώματα, που η επαφή του αντιδημάρχου Τουρισμού με τον Ιδιωτικό Φορέα πρέπει να γίνεται δια τρίτων…
Απέφυγα να εμπλακώ στο νοσηρό αυτό κλίμα κι ο Δήμος, όπως κατάλαβα, απέφυγε να αξιοποιήσει μια στρωμένη δουλειά γιατί δεν είχε βγει για αυτήν φωτογραφία ο αντιδήμαρχος.
Τώρα βρισκόμαστε ενώπιον ενός νέου επεισοδίου. Υποδεχόμαστε αυτές τις μέρες αντιπροσωπεία Σέρβων tour operators και δημοσιογράφων. Το πρόγραμμα του ταξιδιού έχει ανατεθεί να συντονίσει – ένας Θεός ξέρει πως – το Επιμελητήριο! Θα τους βολτάρουμε Οκτώβρη μήνα σε όλες τις έρημες παραλίες του νησιού (Τραχήλι, Μάναγρο κ.ο.κ.) και μόλις σε δυο προσκυνήματα, ούτε καν στην Αγία Μαρκέλλα! Με ποια ακριβώς λογική σχεδιάστηκε και από ποιους φωτεινούς αστέρες, δεν μπορώ να καταλάβω.
Μου ζητήθηκε, ως επαγγελματία της εστίασης, να συμβάλω με την παράθεση δείπνου στην αποστολή. Αρχικά και πριν ενημερωθώ για το σχεδιασμό, δέχθηκα, όπως κάνω πάντα. Μόλις εξερεύνησα κάπως παραπάνω το σχεδιασμό του ταξιδιού ενημέρωσα ότι δεν επιθυμώ να συμβάλω σε όλο αυτό το νοσηρό κλίμα.
Όσο κάποιοι – και ιδιαίτερα όσοι ασκούν πρόσκαιρες πολιτικές καθήμενοι σε καρεκλίτσες – δεν αντιλαμβάνονται ως πρώτιστο χρέος τους την εμπέδωση της συνεργασίας στον τουρισμό του νησιού και το μόνο που τους νοιάζει είναι να απεργάζονται προσωπικές στρατηγικές αυτοπροβολής, ας μην αναρωτιόμαστε τι έχουν τα έρμα τουριστικά και ψοφάνε…
Νίκος Γεωργούλης
